مجله ایرانیکاسرورآموزش سرور، هاست، وردپرس و شبکه
آموزشی

رفع مشکل بوت نشدن لینوکس بعد از آپدیت کرنل؛ آموزش بازیابی با GRUB

اگر سرور لینوکس شما بعد از آپدیت کرنل (Linux Kernel) دیگر بوت نمی‌شود، الزاماً به معنی خراب‌شدن سیستم‌عامل یا از بین رفتن اطلاعات نیست. در بسیاری از موارد، می‌توانید با انتخاب کرنل قبلی از…

رفع مشکل بوت نشدن لینوکس بعد از آپدیت کرنل؛ آموزش بازیابی با GRUB
خلاصه سریع این آموزش

اگر سرور لینوکس شما بعد از آپدیت کرنل (Linux Kernel) دیگر بوت نمی‌شود، الزاماً به معنی خراب‌شدن سیستم‌عامل یا از بین رفتن اطلاعات نیست. در بسیاری از موارد، می‌توانید با…

۱۴ دقیقه مطالعه ۰ دیدگاه ۱ آذر ۱۴۰۵ آخرین به‌روزرسانی

اگر سرور لینوکس شما بعد از آپدیت کرنل (Linux Kernel) دیگر بوت نمی‌شود، الزاماً به معنی خراب‌شدن سیستم‌عامل یا از بین رفتن اطلاعات نیست. در بسیاری از موارد، می‌توانید با انتخاب کرنل قبلی از منوی GRUB، سرور را دوباره راه‌اندازی کنید و سپس دلیل اصلی خطا را برطرف کنید.

مشکل بوت لینوکس بعد از آپدیت کرنل ممکن است به دلیل ساخته‌نشدن صحیح فایل initramfs، ناسازگاری ماژول‌های DKMS، تغییر در شناسایی دیسک یا LVM و حتی پرشدن پارتیشن /boot رخ دهد. در این آموزش، ابتدا سریع‌ترین روش بازگرداندن سرور را بررسی می‌کنیم و سپس به سراغ عیب‌یابی و جلوگیری از تکرار مشکل می‌رویم.

فهرست مطالب

چرا سرور لینوکس بعد از آپدیت کرنل بوت نمی‌شود؟

کرنل هسته اصلی سیستم‌عامل لینوکس است و ارتباط میان سخت‌افزار، حافظه، پردازش‌ها و درایورها را مدیریت می‌کند. هنگام آپدیت کرنل، معمولاً نسخه جدیدی در کنار نسخه‌های قبلی نصب می‌شود. همچنین فایل‌های مربوط به بوت و ماژول‌های موردنیاز نیز به‌روزرسانی می‌شوند.

اگر یکی از این مراحل به‌درستی انجام نشود، ممکن است سرور در راه‌اندازی بعدی متوقف شود.

رایج‌ترین دلایل عبارت‌اند از:

  • خرابی initramfs: فایل مربوط به راه‌اندازی اولیه، ماژول‌های لازم برای دسترسی به دیسک اصلی را ندارد یا ناقص ساخته شده است.
  • ناسازگاری DKMS: ماژول‌های جانبی با نسخه جدید کرنل کامپایل نشده‌اند یا به‌دلیل Secure Boot بارگذاری نمی‌شوند.
  • مشکل دیسک و LVM: کرنل جدید نمی‌تواند پارتیشن ریشه، آرایه RAID، دیسک رمزنگاری‌شده یا Logical Volume را شناسایی کند.
  • پرشدن /boot: فضای کافی برای ذخیره فایل‌های کرنل و initramfs وجود نداشته است.
  • مشکل GRUB: تنظیمات بوت به فایل یا نسخه نادرست اشاره می‌کنند.
  • آپدیت ناقص: فرآیند نصب بسته‌ها بر اثر قطعی برق، کمبود فضا یا خطای بسته‌ها کامل نشده است.

نکته مهم این است که هم‌زمانی مشکل با آپدیت کرنل، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که کرنل جدید معیوب است. مشکلات ذخیره‌سازی یا تنظیمات بوت نیز می‌توانند در اولین راه‌اندازی مجدد آشکار شوند.

مرحله اول: دسترسی به کنسول سرور و شناسایی خطا

زمانی که سرور بوت نمی‌شود، معمولاً SSH نیز در دسترس نیست. بنابراین باید از طریق کنسول مستقیم به صفحه راه‌اندازی سرور دسترسی پیدا کنید.

بسته به زیرساخت، می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  • کنسول تحت وب ارائه‌دهنده VPS یا پنل مجازی‌سازی
  • کنسول VMware ESXi، KVM یا Proxmox
  • کنسول IPMI، iDRAC یا iLO در سرور اختصاصی
  • Serial Console در سرویس‌های ابری که از آن پشتیبانی می‌کنند
  • Rescue Mode در صورت فراهم‌بودن توسط ارائه‌دهنده

اگر سرور در مرحله بوت متوقف شده است، پیش از هر تغییر از پیام خطا عکس بگیرید. عبارات خطا می‌توانند مسیر عیب‌یابی را مشخص کنند.

پیام یا نشانه علت احتمالی
Kernel panic – not syncing خطای جدی کرنل، ماژول‌ها یا دسترسی به فایل‌سیستم ریشه
VFS: Unable to mount root fs عدم دسترسی به پارتیشن ریشه یا درایور ذخیره‌سازی
ALERT! UUID does not exist عدم شناسایی دیسک، UUID اشتباه یا مشکل initramfs
dracut-initqueue timeout انتظار برای دیسک، دستگاه یا Volume که در دسترس نیست
grub rescue> مشکل در پیدا کردن تنظیمات یا ماژول‌های GRUB
صفحه سیاه پس از انتخاب کرنل احتمال مشکل درایور، خروجی کنسول یا راه‌اندازی کرنل

قبل از شروع: اگر اطلاعات مهمی روی سرور دارید، در صورت امکان از ماشین مجازی Snapshot یا از دیسک نسخه پشتیبان تهیه کنید. Snapshot جایگزین بکاپ مستقل نیست. همچنین اگر سرور دارای دیتابیس فعال بوده، برای سازگاری بکاپ با وضعیت داده‌ها باید احتیاط بیشتری انجام شود.

مرحله دوم: بوت سرور با کرنل قبلی از طریق GRUB

سریع‌ترین راهکار در بسیاری از خطاهای ناشی از آپدیت کرنل، انتخاب نسخه قبلی و سالم است. GRUB بوت‌لودری است که امکان انتخاب سیستم‌عامل و کرنل موردنظر را در زمان روشن‌شدن سرور فراهم می‌کند.

ورود به منوی GRUB در Ubuntu و Debian

سرور را از طریق کنسول راه‌اندازی مجدد کنید. اگر منوی GRUB مخفی است، بسته به تنظیمات بوت و نوع Firmware، نگه‌داشتن کلید Shift در سیستم‌های BIOS یا فشردن مکرر Esc در برخی سیستم‌های UEFI ممکن است آن را نمایش دهد.

در Ubuntu معمولاً گزینه زیر وجود دارد:

Advanced options for Ubuntu

این گزینه را باز کنید. فهرستی مشابه نمونه زیر نمایش داده می‌شود؛ شماره نسخه‌ها صرفاً مثال هستند:

Ubuntu, with Linux 6.8.0-60-generic
Ubuntu, with Linux 6.8.0-60-generic (recovery mode)
Ubuntu, with Linux 6.8.0-58-generic
Ubuntu, with Linux 6.8.0-58-generic (recovery mode)

نسخه قدیمی‌تر و شناخته‌شده به‌عنوان سالم را انتخاب کنید؛ در این مثال، نسخه 6.8.0-58-generic. اگر سرور با این کرنل راه‌اندازی شد، ابتدا وضعیت سرویس‌ها و فایل‌سیستم را بررسی کنید.

در Debian نیز انتخاب کرنل‌های قبلی ممکن است از زیرمنوی Advanced options انجام شود، هرچند عنوان دقیق منو بسته به تنظیمات سیستم متفاوت است.

بوت با کرنل قبلی در AlmaLinux، Rocky Linux و RHEL

در توزیع‌های خانواده Red Hat نیز می‌توان از طریق GRUB نسخه قبلی کرنل را انتخاب کرد. پس از راه‌اندازی موفق، ابزار grubby امکان مشاهده و مدیریت ورودی‌های بوت را فراهم می‌کند.

برای فهرست‌کردن کرنل‌ها:

sudo grubby --info=ALL

برای مشاهده کرنل پیش‌فرض:

sudo grubby --default-kernel

در تمام توزیع‌ها، اگر با نسخه قبلی کرنل بوت موفق انجام شد، هنوز نباید کرنل جدید یا فایل‌های مربوط به آن را بدون بررسی حذف کنید.

مرحله سوم: بررسی وضعیت کرنل و لاگ‌های بوت

پس از بالا آمدن سرور، ابتدا نسخه کرنل فعال را مشاهده کنید:

uname -r

سپس فایل‌های کرنل نصب‌شده را بررسی کنید:

ls -lh /boot/vmlinuz-* /boot/initrd* /boot/initramfs* 2>/dev/null

ممکن است نام‌گذاری فایل‌ها با توجه به توزیع متفاوت باشد.

برای مشاهده بوت‌های ثبت‌شده در journal:

sudo journalctl --list-boots

اگر بوت ناموفق در journal ذخیره شده باشد، شناسه یا شماره همان بوت را انتخاب کنید. مثلاً دستور زیر کرنل لاگ بوت قبلی را نمایش می‌دهد:

sudo journalctl -k -b -1 --no-pager

این دستور فقط زمانی برای بوت ناموفق کاربرد دارد که آن بوت واقعاً در journal ثبت شده باشد. برخی خطاهای اولیه بوت هیچ لاگ پایداری تولید نمی‌کنند و در این شرایط پیام‌های کنسول اهمیت بیشتری دارند.

مرحله چهارم: تعمیر initramfs در Ubuntu و Debian

initramfs یک فایل‌سیستم اولیه است که هنگام راه‌اندازی، ابزارها و ماژول‌های لازم برای شناسایی و اتصال فایل‌سیستم اصلی را فراهم می‌کند. اگر این فایل ناقص باشد یا درایور لازم را نداشته باشد، ممکن است سرور با خطای عدم شناسایی پارتیشن ریشه متوقف شود.

در سیستم‌هایی که از initramfs-tools استفاده می‌کنند، می‌توانید فایل مربوط به کرنل مشکل‌دار را دوباره بسازید.

ابتدا نسخه دقیق کرنل موردنظر را از پوشه /boot یا فهرست بسته‌های نصب‌شده پیدا کنید. سپس به‌جای VERSION نسخه واقعی را وارد کنید:

sudo update-initramfs -u -k VERSION

در ادامه تنظیمات GRUB را در Ubuntu و Debian بازسازی کنید:

sudo update-grub

دستور update-initramfs با گزینه -u فایل موجود را به‌روزرسانی می‌کند. اگر فایل اولیه اصلاً وجود ندارد، باید وضعیت بسته کرنل و روش ساخت فایل جدید را بررسی کنید؛ استفاده از -u همیشه کافی نیست.

برای جزئیات بیشتر می‌توانید به مستندات رسمی update-initramfs در Ubuntu مراجعه کنید.

بازسازی initramfs در AlmaLinux و Rocky Linux

در توزیع‌های خانواده RHEL معمولاً ابزار dracut برای ساخت initramfs استفاده می‌شود.

برای بازسازی فایل مربوط به یک کرنل نصب‌شده، پس از بررسی نسخه، دستور زیر قابل استفاده است:

sudo dracut --force \
  /boot/initramfs-VERSION.img VERSION

مقدار VERSION باید دقیقاً با نام نسخه نصب‌شده در مسیر ماژول‌های سیستم هماهنگ باشد. ساخت فایل برای کرنلی که ماژول‌های آن موجود نیستند، مشکل را حل نمی‌کند.

مرحله پنجم: بررسی DKMS و ماژول‌های ناسازگار

DKMS یا Dynamic Kernel Module Support برای ساخت و مدیریت برخی ماژول‌های خارج از مجموعه اصلی کرنل استفاده می‌شود. برای مثال، بعضی درایورهای شبکه، ذخیره‌سازی و ماژول‌های جانبی می‌توانند به DKMS وابسته باشند.

پس از آپدیت کرنل، ممکن است ماژول موردنیاز برای نسخه جدید ساخته نشود. در این حالت سرور ممکن است بوت شود اما اتصال شبکه نداشته باشد یا در شرایط خاص اصلاً به دیسک سیستم دسترسی پیدا نکند.

برای بررسی وضعیت:

dkms status

اگر DKMS نصب نباشد یا خروجی خالی باشد، الزاماً مشکلی وجود ندارد؛ ممکن است سیستم از ماژول‌های DKMS استفاده نکند.

در Ubuntu و Debian، برای بررسی وجود هدرهای کرنل جدید:

dpkg -l 'linux-headers*'

اگر کرنل و هدرهای سازگار نصب شده‌اند و نسخه ماژول از کرنل جدید پشتیبانی می‌کند، می‌توانید ساخت مجدد ماژول‌های DKMS را برای همان کرنل آزمایش کنید:

sudo dkms autoinstall -k VERSION

اگر خطای کامپایل وجود دارد، باید لاگ ساخت ماژول، سازگاری نسخه آن و تنظیمات Secure Boot بررسی شوند. اجرای مکرر autoinstall بدون رفع علت شکست کامپایل، راه‌حل مناسبی نیست.

مستندات ابزار در راهنمای DKMS اوبونتو در دسترس است.

مرحله ششم: بررسی دیسک، فضای /boot و LVM

اگر در صفحه بوت خطاهایی مانند Unable to mount root fs یا Cannot find UUID دیده می‌شود، وضعیت ذخیره‌سازی را بررسی کنید.

برای نمایش دیسک‌ها و فایل‌سیستم‌ها:

lsblk -f
sudo blkid

برای مشاهده وضعیت فضای ذخیره‌سازی و inodeها:

df -h / /boot
df -i / /boot

اگر /boot پارتیشن جداگانه‌ای نباشد، میزان فضای آن در فایل‌سیستم ریشه محاسبه می‌شود. از حذف دستی فایل‌های vmlinuz یا initramfs برای آزادکردن فضا خودداری کنید؛ حذف کرنل باید با مدیریت بسته‌ها و پس از تعیین نسخه سالم انجام شود.

بررسی LVM

اگر سیستم‌عامل روی LVM نصب شده است، وضعیت Volume Group و Logical Volume را مشاهده کنید:

sudo pvs
sudo vgs
sudo lvs

در محیط Rescue، چنانچه Volume Groupها شناسایی شده اما فعال نیستند، می‌توان پس از تأیید ساختار ذخیره‌سازی، از دستور زیر استفاده کرد:

sudo vgchange -ay

اگر دیسک اصلی در خروجی lsblk وجود ندارد، قبل از تغییر تنظیمات LVM باید کنترلر مجازی، وضعیت دیسک و دسترسی ماشین به دستگاه ذخیره‌سازی بررسی شود.

در سرورهای مجهز به LUKS، RAID نرم‌افزاری یا فضای ذخیره‌سازی شبکه‌ای، مراحل فعال‌سازی ممکن است متفاوت باشند. بنابراین نباید دستورات تعمیر فایل‌سیستم را بدون شناسایی نوع ذخیره‌سازی اجرا کرد.

مرحله هفتم: اگر هیچ کرنلی بوت نشد، از Rescue Mode استفاده کنید

اگر تمام ورودی‌های GRUB با خطا مواجه می‌شوند یا نمی‌توانید به سیستم‌عامل وارد شوید، از محیط Rescue ارائه‌دهنده یا یک ISO مناسب استفاده کنید.

در این حالت لازم است پارتیشن ریشه را شناسایی و Mount کنید، سپس در صورت نیاز وارد محیط chroot شوید. مثال زیر مخصوص یک Ubuntu یا Debian ساده با فایل‌سیستم ریشه روی /dev/vda2 است؛ این مسیر برای همه سرورها یکسان نیست.

lsblk -f
sudo mount /dev/vda2 /mnt

اگر سیستم دارای پارتیشن جداگانه /boot است، آن را نیز در مسیر /mnt/boot متصل کنید. برای سیستم UEFI، در صورت نیاز ESP را در مسیر صحیح، معمولاً /mnt/boot/efi، Mount کنید. این مسیرها باید با تنظیمات واقعی سیستم تطبیق داده شوند.

سپس فایل‌سیستم‌های موردنیاز را متصل کنید:

sudo mount --rbind /dev /mnt/dev
sudo mount --make-rslave /mnt/dev
sudo mount -t proc proc /mnt/proc
sudo mount --rbind /sys /mnt/sys
sudo mount --make-rslave /mnt/sys
sudo mount --rbind /run /mnt/run
sudo mount --make-rslave /mnt/run
sudo chroot /mnt /bin/bash

پس از ورود به chroot، می‌توانید متناسب با خطای واقعی، وضعیت بسته‌های کرنل را بررسی و initramfs یا تنظیمات GRUB را بازسازی کنید.

مثلاً در Ubuntu مبتنی بر initramfs-tools:

update-initramfs -u -k VERSION
update-grub

بعد از اتمام کار از chroot خارج شوید، اتصال‌های موقت را به‌ترتیب مناسب جدا کنید و سپس سیستم را راه‌اندازی مجدد کنید. در صورت استفاده از LVM، LUKS یا RAID، ابتدا باید Volumeها به‌درستی فعال و Mount شده باشند.

هشدار: اجرای grub-install یا فرمت‌کردن پارتیشن EFI در این مرحله معمولاً ضرورتی ندارد. اگر منوی GRUB به‌درستی نمایش داده می‌شود و فقط کرنل بوت نمی‌شود، نصب مجدد بوت‌لودر می‌تواند تغییری غیرضروری و پرریسک باشد.

مرحله هشتم: تنظیم کرنل سالم به‌عنوان نسخه پیش‌فرض

بعد از راه‌اندازی موفق با کرنل قبلی و شناسایی علت مشکل، ممکن است بخواهید تا زمان رفع ایراد، همان نسخه سالم به‌صورت پیش‌فرض بوت شود.

انتخاب کرنل پیش‌فرض در Ubuntu و Debian

برای این کار می‌توان از قابلیت saved entry در GRUB استفاده کرد. ابتدا از فایل تنظیمات نسخه پشتیبان تهیه کنید:

sudo cp /etc/default/grub /etc/default/grub.bak

سپس فایل را باز کنید:

sudo nano /etc/default/grub

مقدار GRUB_DEFAULT را به saved تغییر دهید:

GRUB_DEFAULT=saved

بعد از ذخیره تنظیمات، فهرست GRUB را به‌روزرسانی کنید:

sudo update-grub

برای انتخاب ورودی سالم می‌توانید از grub-set-default استفاده کنید. عنوان یا شناسه ورودی باید از تنظیمات واقعی GRUB استخراج شود؛ نمونه زیر صرفاً شکل دستور را نشان می‌دهد:

sudo grub-set-default "SUBMENU>KERNEL_ENTRY"

در این دستور، SUBMENU و KERNEL_ENTRY باید با عنوان یا شناسه دقیق ورودی انتخابی جایگزین شوند. استفاده از عنوان اشتباه ممکن است باعث بوت‌نشدن نسخه موردنظر شود. تنظیمات سفارشی GRUB نیز باید در نظر گرفته شوند.

تغییر کرنل پیش‌فرض در AlmaLinux و Rocky Linux

در سیستم‌های خانواده RHEL، پس از تأیید مسیر کرنل سالم با grubby، می‌توانید آن را پیش‌فرض کنید:

sudo grubby --set-default /boot/vmlinuz-VERSION

و نتیجه را بررسی کنید:

sudo grubby --default-kernel

برای مطالعه جزئیات به مستندات رسمی مدیریت کرنل Red Hat مراجعه کنید.

مرحله نهم: جلوگیری از حذف یا آپدیت ناخواسته کرنل سالم

تا زمانی که علت خطا برطرف نشده، بهتر است حداقل یک کرنل سالم و آزمایش‌شده روی سرور باقی بماند.

محافظت از کرنل سالم در Ubuntu و Debian

برای جلوگیری از حذف خودکار بسته کرنل سالم، می‌توان بسته image آن را به‌صورت manual علامت‌گذاری کرد:

sudo apt-mark manual linux-image-VERSION

نام دقیق بسته باید با نسخه نصب‌شده مطابقت داشته باشد. در صورت نیاز، بسته ماژول‌های مرتبط نیز باید حفظ شود.

اگر لازم است یک بسته مشخص موقتاً از ارتقا یا حذف توسط APT محافظت شود، دستور زیر کاربرد دارد:

sudo apt-mark hold linux-image-VERSION

توجه کنید که hold کردن یک بسته نسخه‌دار، لزوماً نصب کرنل جدید از طریق متاپکیج‌هایی مانند linux-generic را متوقف نمی‌کند. همچنین متوقف‌کردن تمام آپدیت‌های کرنل برای مدت طولانی از نظر امنیتی توصیه نمی‌شود.

برای آشنایی با تفاوت manual و hold، مستندات apt-mark را مطالعه کنید.

نگه‌داشتن نسخه‌های قبلی کرنل در RHEL و توزیع‌های مشابه

در بسیاری از سیستم‌های مبتنی بر RPM/DNF، تنظیم installonly_limit تعداد نسخه‌های کرنل قابل نگهداری را کنترل می‌کند. مقدار و رفتار دقیق این تنظیم به توزیع و نسخه DNF بستگی دارد.

پیش از تغییر آن، وضعیت فعلی و سیاست نگهداری کرنل‌ها را بررسی کنید. حذف کرنل‌های قدیمی یا کاهش تعداد نسخه‌های نگهداری‌شده در سرور عملیاتی باید با احتیاط انجام شود.

چگونه از تکرار مشکل بوت پس از Kernel Update جلوگیری کنیم؟

برای کاهش احتمال قطعی سرور پس از به‌روزرسانی‌های بعدی، چند اقدام پیشگیرانه ضروری است:

  • پیش از آپدیت، از اطلاعات و تنظیمات حیاتی بکاپ معتبر داشته باشید.
  • حداقل یک کرنل سالم و تست‌شده را روی سیستم نگه دارید.
  • فضای آزاد /boot را قبل از آپدیت بررسی کنید.
  • خروجی مدیر بسته‌ها و خطاهای DKMS را کنترل کنید.
  • برای سرورهای مهم، اولین بوت پس از آپدیت را از طریق کنسول مانیتور کنید.
  • در صورت استفاده از ZFS، درایورهای اختصاصی، RAID یا ماژول‌های سفارشی، سازگاری آن‌ها را با کرنل جدید بررسی کنید.
  • آپدیت‌های کرنل را در بازه نگهداری برنامه‌ریزی‌شده انجام دهید.
  • پس از بوت موفق، عملکرد شبکه، سرویس‌ها، فایل‌سیستم و برنامه‌های اصلی را آزمایش کنید.

اگر سرور مجازی شما برای اجرای وب‌سایت، دیتابیس یا سرویس سازمانی استفاده می‌شود، داشتن دسترسی کنسول و روش بازیابی از قبل می‌تواند مدت اختلال را به شکل قابل‌توجهی کاهش دهد.

سؤالات متداول

آیا آپدیت کرنل لینوکس باعث حذف اطلاعات می‌شود؟

در حالت معمول خیر. آپدیت کرنل نباید داده‌های کاربران را حذف کند. بااین‌حال، خطاهای ذخیره‌سازی، خرابی فایل‌سیستم یا عملیات تعمیر اشتباه می‌توانند خطر از دست رفتن اطلاعات ایجاد کنند. به همین دلیل تهیه بکاپ پیش از تغییرات مهم ضروری است.

اگر بعد از آپدیت Ubuntu بوت نشود، اولین اقدام چیست؟

ابتدا از طریق کنسول به GRUB دسترسی پیدا کنید و از بخش Advanced options، آخرین کرنل سالم را انتخاب کنید. پس از بوت موفق، گزارش‌ها، وضعیت initramfs و بسته‌های نصب‌شده را بررسی کنید.

آیا برای رفع مشکل باید کرنل جدید را حذف کنیم؟

خیر. حذف کرنل جدید همیشه لازم نیست و ممکن است حتی عیب‌یابی را دشوارتر کند. ابتدا باید علت خرابی مشخص شود. در بسیاری از موارد بازسازی initramfs یا اصلاح ماژول ناسازگار کافی است.

اگر GRUB نمایش داده نشود چه باید کرد؟

ابتدا کنسول و تنظیمات Firmware را بررسی کنید. اگر بوت‌لودر آسیب دیده باشد، ممکن است نیاز به ورود از طریق Rescue Mode، اتصال پارتیشن‌های سیستم و تعمیر تنظیمات GRUB داشته باشید.

آیا می‌توان کرنل سالم را برای همیشه نگه داشت؟

بله، می‌توان از حذف خودکار نسخه سالم جلوگیری کرد یا آن را به‌عنوان کرنل پیش‌فرض انتخاب کرد. بااین‌حال، باقی‌ماندن طولانی‌مدت روی نسخه قدیمی بدون دریافت اصلاحات امنیتی توصیه نمی‌شود.

جمع‌بندی

اگر سرور لینوکس پس از آپدیت کرنل بوت نمی‌شود، ابتدا از طریق کنسول به GRUB وارد شوید و با کرنل قبلی راه‌اندازی را آزمایش کنید. اگر سرور بالا آمد، نسخه جدید کرنل، وضعیت initramfs، DKMS، فضای /boot و ساختار دیسک را بررسی کنید.

در صورتی که هیچ‌کدام از کرنل‌ها بوت نشوند، Rescue Mode و محیط chroot می‌توانند امکان تعمیر سیستم را بدون نصب مجدد سیستم‌عامل فراهم کنند. مهم‌تر از همه، قبل از هر تغییر مخرب، وضعیت اطلاعات و امکان بازیابی را در نظر بگیرید.

زیرساخت سرور ایرانیکاسرور

برای پروژه خود به سرور لینوکسی نیاز دارید؟

سرویس‌های سرور مجازی ایرانیکاسرور را بررسی کنید و متناسب با نیاز فنی، منابع و بودجه پروژه خود انتخاب کنید.

اشتراک‌گذاری مقاله
گفت‌وگو درباره آموزش

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

دیدگاه یا سؤال خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *