راهنمای کامل اجرای مادپک‌های سنگین ماینکرفت روی سرور مجازی (لینوکس و ویندوز)

هر کسی که یک بار تلاش کرده مادپک‌های سنگین ماینکرفت مثل RLCraft یا All The Mods را روی سیستم شخصی یا حتی یک هاست اشتراکی بالا بیاورد، احتمالاً طعم تلخ کرش‌های پشت سر هم، لگ‌های عصبی‌کننده و پیام‌های عجیب Out of Memory را چشیده. مادپک سنگین با یک سرور Vanilla یا حتی یک پلاگین ساده Paper خیلی فرق دارد؛ اینجا صحبت از چند صد ماد است که هرکدام باید همزمان لود شوند، منابع مصرف کنند و بدون تداخل با هم کار کنند.

راه‌حل واقعی این مشکل، یک سرور مجازی (VPS) اختصاصی است که منابع ثابت، اینترنت پایدار و آنلاین بودن ۲۴ ساعته را تضمین می‌کند؛ چیزی که کامپیوتر خانگی هرگز نمی‌تواند به‌طور کامل بدهد، چون هر بار سیستم خاموش شود، سرور هم می‌خوابد و همه دوستانتان از بازی پرت می‌شوند. در این مقاله قدم‌به‌قدم می‌رویم جلو: از انتخاب مشخصات درست سرور تا نصب کامل روی لینوکس و ویندوز، معرفی مادپک‌های واقعاً سنگین بازار و در نهایت رفع رایج‌ترین خطاهایی که سر راهتان سبز می‌شود.

مادپک چیست و چرا با یک سرور معمولی ماینکرفت فرق دارد؟

مادپک (Modpack) یک بسته آماده از ده‌ها تا صدها ماد است که یک نفر یا یک تیم آن‌ها را کنار هم چیده تا با هم تداخل نداشته باشند و یک تجربه کامل و جدید از ماینکرفت بسازند. برخلاف یک سرور ساده که فقط بازی اصلی یا چند پلاگین مدیریتی دارد، در مادپک هر ماد یک موجودیت جداگانه است که باید در حافظه بارگذاری شود، منطق خودش را اجرا کند و گاهی حتی دنیای بازی را از پایه بازسازی کند.

برای همین، سروری که برای یک سرور Survival معمولی کافی است، برای اجرای مادپکی مثل GregTech: New Horizons حتی از پس روشن شدن هم برنمی‌آید. تفاوت اصلی در سه چیز خلاصه می‌شود:

چرا سرور مجازی؛ نه کامپیوتر شخصی و نه هاست اشتراکی

خیلی از کاربران تازه‌کار فکر می‌کنند می‌شود سیستم شخصی را روشن نگه داشت و همان را سرور کرد. تا وقتی فقط با یکی دو نفر دوست بازی می‌کنید شاید کار کند، اما به محض این‌که پای اینترنت منزل، برق‌رفتگی، آپدیت ویندوز که خودش سیستم را ری‌استارت می‌کند و IP دینامیک وسط بیاید، سرورتان هر چند ساعت یک بار قطع می‌شود.

هاست اشتراکی هم اصلاً برای این کار طراحی نشده؛ روی هاست اشتراکی منابع بین چند صد سایت دیگر تقسیم می‌شود و شما اجازه نصب Java، اجرای فایل جاوا با فلگ‌های سفارشی یا باز کردن پورت اختصاصی را ندارید.

سرور مجازی این مشکلات را حل می‌کند چون:

سرور مجازی ایران یا خارج؛ کدام برای مادپک سنگین بهتر است؟

این سوالی است که تقریباً هر خریدار سرور ماینکرفت از ما می‌پرسد و جواب ثابتی ندارد، بلکه به جمعیت بازیکنان بستگی دارد.

اگر اکثر بازیکنان شما داخل ایران هستند، سرور مجازی ایران گزینه منطقی‌تری است. پینگ پایین‌تر یعنی حرکت کاراکتر روان‌تر، کمتر «تلپورت خوردن» موقع مبارزه و سرور استاتوس بهتر روی نقشه. علاوه بر آن، پرداخت ریالی و پشتیبانی فارسی، دردسر تراکنش ارزی و تفاوت زمانی با پشتیبانی خارجی را از بین می‌برد.

اگر جمعیت شما بین‌المللی است یا بازیکنان زیادی از اروپا و آمریکا دارید، سرور خارج (مثلاً آلمان، فنلاند یا آمریکا) شبکه بین‌المللی بهتر و پینگ منصفانه‌تری برای همه فراهم می‌کند. برای مادپک‌هایی که کامیونیتی بزرگ بین‌المللی دارند (مثل ATM10 یا Better MC) این گزینه معمولاً منطقی‌تر است.

چقدر رم و پردازنده لازم دارید؟ (جدول مشخصات پیشنهادی)

قبل از خرید سرور، باید بدانید مادپک موردنظرتان در چه رده‌ای قرار می‌گیرد. جدول زیر بر اساس تجربه واقعی جامعه ماینکرفت و مستندات خود مادپک‌ها تهیه شده:

لینوکس یا ویندوز؛ کدام سیستم‌عامل برای سرور مادپک بهتر است؟

این یکی از پرتکرارترین سوالاتی است که کاربران هنگام خرید سرور مجازی می‌پرسند و جواب کوتاهش این است: برای اکثریت مادپک‌ها، لینوکس (معمولاً اوبونتو یا دبیان) انتخاب بهتری است، اما ویندوز هم دلایل خودش را دارد.

چرا لینوکس معمولاً برتری دارد

چه زمانی ویندوز منطقی‌تر است

هر دو مسیر در ادامه همین مقاله به‌صورت کامل توضیح داده شده‌اند، پس هرکدام که با کارتان سازگارتر است را انتخاب کنید.

معرفی چند مادپک واقعاً سنگین (و نسخه بازی + سیستم موردنیازشان)

قبل از نصب باید بدانید دقیقاً دارید چه چیزی را بالا می‌آورید. این چند مادپک از پرطرفدارترین و در عین حال سنگین‌ترین گزینه‌های موجود هستند:

هر کدام از این‌ها را که انتخاب کنید، همیشه صفحه دانلود رسمی روی CurseForge یا Modrinth را چک کنید تا نسخه دقیق بازی، لودر (Forge، NeoForge یا Fabric) و حداقل رم پیشنهادی‌شان را ببینید، چون این اعداد با هر آپدیت مادپک ممکن است تغییر کند.

نسخه جاوای موردنیاز را اشتباه نگیرید

یکی از رایج‌ترین دلایلی که سرور مادپک اصلاً بالا نمی‌آید، نصب نسخه اشتباه جاوا است. قانون کلی به این شکل است:

اگر مطمئن نیستید، در صفحه دانلود مادپک دنبال عبارت Java Version یا Required Java بگردید. نصب نسخه اشتباه معمولاً باعث خطای UnsupportedClassVersionError می‌شود که در بخش رفع خطاها به آن برمی‌گردیم.

نصب مادپک سنگین روی سرور مجازی لینوکس (اوبونتو)

فرض می‌کنیم سرور مجازی لینوکسی خریداری کرده‌اید و از طریق SSH به آن وصل شده‌اید (با ابزارهایی مثل PuTTY در ویندوز یا ترمینال داخلی در مک و لینوکس).

گام اول: به‌روزرسانی سیستم و نصب جاوا

sudo apt update && sudo apt upgrade -y
sudo apt install openjdk-21-jre-headless -y

اگر مادپکتان به جاوای دیگری نیاز دارد، عدد ۲۱ را با نسخه موردنیاز (مثلاً 17 یا 8) جایگزین کنید. با دستور زیر مطمئن شوید نصب درست انجام شده:

java -version

گام دوم: ساخت پوشه اختصاصی سرور

mkdir ~/minecraft-server
cd ~/minecraft-server

بهتر است هر سرور را در پوشه جداگانه نگه دارید، مخصوصاً اگر بعداً قصد دارید چند سرور با مادپک‌های مختلف روی همان VPS راه بیندازید.

گام سوم: آپلود فایل‌های مادپک

از صفحه CurseForge یا Modrinth مادپک موردنظر، فایل Server Pack (نه نسخه کلاینت بازیکن) را دانلود کنید؛ این دو کاملاً متفاوت هستند و اشتباه گرفتنشان یکی از خطاهای رایج مبتدی‌هاست. سپس فایل را با ابزاری مثل FileZilla (پروتکل SFTP) یا دستور scp به سرور منتقل کنید:

scp modpack-server.zip user@server-ip:~/minecraft-server/

بعد از آپلود، فایل را از حالت فشرده خارج کنید:

unzip modpack-server.zip

گام چهارم: پذیرش قوانین بازی (EULA)

ماینکرفت تا وقتی قوانین را نپذیرید اجرا نمی‌شود. فایل eula.txt را باز کنید و مقدار false را به true تغییر دهید:

nano eula.txt

گام پنجم: اجرای سرور با تخصیص رم درست

اکثر مادپک‌ها یک فایل به اسم run.sh یا startserver.sh همراه خودشان دارند که بهتر است از همان استفاده کنید، چون معمولاً فلگ‌های بهینه‌سازی جاوا را از قبل تنظیم کرده. اگر چنین فایلی نبود، خودتان اجرا کنید (عدد Xmx را بر اساس رم واقعی سرورتان تنظیم کنید):

java -Xms4G -Xmx10G -jar server.jar nogui

منظور از Xmx حداکثر رمی است که به جاوا اجازه استفاده می‌دهید و Xms حداقل رمی است که از ابتدا رزرو می‌شود. هیچ‌وقت Xmx را برابر با کل رم فیزیکی سرور نگذارید؛ همیشه ۱ تا ۲ گیگابایت برای سیستم‌عامل باقی بگذارید.

گام ششم: نگه‌داشتن سرور روشن با screen

مشکل بزرگ اجرای مستقیم این است که به محض بستن SSH، سرور هم متوقف می‌شود. برای جلوگیری از این اتفاق از screen استفاده کنید:

sudo apt install screen -y
screen -S mcserver
java -Xms4G -Xmx10G -jar server.jar nogui

حالا با کلید ترکیبی Ctrl+A و سپس D از صفحه screen خارج شوید بدون این‌که سرور متوقف شود. برای برگشتن به همان نشست بعداً کافی است بنویسید:

screen -r mcserver

گام هفتم (پیشنهادی): ساخت سرویس systemd برای اجرای خودکار

اگر می‌خواهید سرور بعد از هر ری‌استارت VPS به‌طور خودکار بالا بیاید، یک فایل سرویس بسازید:

sudo nano /etc/systemd/system/minecraft.service

محتوای زیر را با مسیر و مقادیر واقعی خودتان جایگزین کنید:

[Unit]
Description=Minecraft Modpack Server
After=network.target

[Service]
User=youruser
WorkingDirectory=/home/youruser/minecraft-server
ExecStart=/usr/bin/java -Xms4G -Xmx10G -jar server.jar nogui
Restart=on-failure

[Install]
WantedBy=multi-user.target

سپس فعالش کنید:

sudo systemctl enable minecraft
sudo systemctl start minecraft

گام هشتم: باز کردن پورت در فایروال

پورت پیش‌فرض ماینکرفت ۲۵۵۶۵ است. اگر از UFW استفاده می‌کنید:

sudo ufw allow 25565/tcp
sudo ufw enable

اگر سرور مجازی از پنل کنترل جداگانه (مثل پنل ارائه‌دهنده هاست) استفاده می‌کند، حتماً همین پورت را از داخل آن پنل هم باز کنید، چون گاهی فایروال سطح شبکه جدا از فایروال داخل سیستم‌عامل عمل می‌کند.

نصب مادپک سنگین روی سرور مجازی ویندوز

اگر سرور ویندوزی خریده‌اید، مسیر کمی متفاوت اما به همان اندازه ساده است.

گام اول: اتصال با Remote Desktop

با استفاده از اطلاعات IP، نام کاربری و رمز عبوری که هنگام خرید سرور دریافت کرده‌اید، از طریق برنامه Remote Desktop Connection ویندوز به سرور وصل شوید.

گام دوم: نصب جاوا

از سایت رسمی Adoptium نسخه جاوای موردنیاز مادپک (۸، ۱۷ یا ۲۱) را دانلود و نصب کنید. حتماً نسخه ۶۴ بیتی را انتخاب کنید، چون نسخه‌های مدرن ماینکرفت دیگر از جاوای ۳۲ بیتی پشتیبانی نمی‌کنند.

گام سوم: آماده‌سازی پوشه سرور

یک پوشه جدید مثلاً در مسیر D:\MinecraftServer بسازید و فایل Server Pack دانلودشده از CurseForge یا Modrinth را داخل آن اکسترکت کنید.

گام چهارم: پذیرش EULA

فایل eula.txt را با Notepad باز کرده و false را به true تغییر دهید.

گام پنجم: ساخت فایل اجرایی بچ

یک فایل متنی جدید بسازید، کد زیر را داخلش بنویسید و پسوند آن را به start.bat تغییر دهید:

@echo off
java -Xms4G -Xmx10G -jar server.jar nogui
pause

عدد Xmx را متناسب با رم واقعی سرورتان و بر اساس جدول بالای همین مقاله تنظیم کنید. با دو بار کلیک روی همین فایل، سرور اجرا می‌شود.

گام ششم: باز کردن پورت در فایروال ویندوز

از Control Panel وارد Windows Defender Firewall شوید، گزینه Advanced Settings را باز کنید و یک Inbound Rule جدید برای پورت TCP و UDP شماره ۲۵۵۶۵ ایجاد کنید.

گام هفتم: روشن نگه‌داشتن سرور بعد از قطع اتصال ریموت

نکته مهم درباره ویندوز سرور این است که اگر پنجره Remote Desktop را ببندید، معمولاً برنامه‌های در حال اجرا هم متوقف می‌شوند. برای جلوگیری از این اتفاق دو راه دارید: استفاده از ابزارهایی مثل NSSM برای تبدیل سرور ماینکرفت به یک سرویس ویندوزی، یا استفاده از RDPWrap و اتصال با گزینه Disconnect به‌جای Log off. روش سرویس‌سازی با NSSM پایدارتر است و برای اجرای طولانی‌مدت پیشنهاد می‌شود.

بهینه‌سازی عملکرد بعد از نصب

نصب کردن فقط نصف راه است؛ برای این‌که سرور واقعاً روان اجرا شود چند نکته حیاتی است:

امنیت و پشتیبان‌گیری؛ چیزی که هرگز نباید فراموش کنید

بسیاری از کاربران بعد از ساعت‌ها زحمت کشیدن برای ساخت دنیای بازی، همه چیز را در یک اتفاق ساده مثل کرش سرور یا حمله از دست می‌دهند. چند اقدام ساده این ریسک را تقریباً صفر می‌کند:

رایج‌ترین خطاها و راه‌حل سریع آن‌ها

جمع‌بندی